Excuus, de 11e en 12e (mogelijk ook 13e) plaag daalden hier de afgelopen weken neer, er kwam even niets van bloggen. We zijn nog steeds niet allemaal in orde, maar toch maar even een momentje gestolen.

Dit is een foto waar ik heel blij van word.
Op het moment dat je besluit dat je graag een 2e kindje wilt, komt dat met een hoop twijfel: zal het goed gaan met de zwangerschap, maar ook: wat vindt grote broer ervan? Zullen ze met elkaar kunnen opschieten? Zeggen dat je aan een tweede begint “omdat dat zo leuk is voor de eerste” is niet eerlijk. Je weet nooit hoe het uit zal pakken. Tuurlijk, je hebt je hoop, maar het is en blijft toch vooral een “egoistische” beslissing van de ouders.

En ja, ze zijn nog maar heel klein, en het zegt nog niets over de toekomst, maar als je dan ineens zo’n scene aantreft, waarbij ze zo naar elkaar kijken… dat maakt me blij.

Het is hier slecht weer. Heel slecht, je zou zo geloven dat het herfst is.

Regendagen, vooral zo guur als deze, betekent meestal dat het huismus-dagen worden. En huismus-dagen zijn meestal niet echt foto-geschikt. Hoewel we wel nieuws hebben. Onze knappe peuter heeft dankzij Thomas de Trein en z’n “eigen telefoon” (iPod, gereserveerd voor vliegtuigen, lange autoritten en andere plaatsen waar bezighouden essentieel is) eindelijk leren puzzelen! En hij gaat nu werkelijk als een eh… trein!

En de baby?

Na het al heel lang van plan te zijn geweest, is het dan eindelijk zover: Een glimmend, schoon, blinkend nieuw blog.  Voor familie, vrienden, of gewoon toevallige voorbijgangers. Zo maar wat alledaagse belevenissen van ons kleine gezinnetje.

Er is hier echt nog een hoop te verbouwen en bij te schaven, maar alles werkt dus stel ik die eerste post maar niet langer uit. De puntjes op de i komen wel.

En om maar meteen met een portie Hollandse kneuterigheid te beginnen: Het was hier gisteren Koninginnedag. En dus trotseerden we de mensenmassa’s, frituurluchten en veel te harde muziek voor T’s eerste echte kermiservaring:

Touwtje trekken…

Bij 4 touwtjes mocht je je cadeautje kiezen. Dat trekken aan de touwtjes was voor hem eigenlijk niet nodig, want hij had natuurlijk de “vra’tauto!” er al op kilometers afstand uitgepikt.

En toen nog even de draaimolen. Toch wel een beetje beduusd door herrie en drukte heeft hij “op motor zitten papa!” een rondje gemaakt.

Dat was wel weer genoeg koninginnedag voor ons, en we zijn weer lekker naar huis gegaan.

En J?

Die sliep in de draagdoek door alle feestgedruis heen, en werd vrolijk wakker: